Dr. Kenan Dautović upozorava: Redovni preventivni pregledi ključni za rano otkrivanje glaukoma

Glaukom je jedna od najozbiljnijih očnih bolesti, koja se često naziva „tihim kradljivcem vida“, jer u početnim fazama najčešće ne izaziva nikakve simptome, a može dovesti do trajnog i nepovratnog gubitka vida ukoliko se ne otkrije i ne liječi na vrijeme.

Kako u razgovoru za Radio Velika Kladuša navodi dr. Kenan Dautović, specijalizant oftalmologije, glaukom je optička neuropatija koja se prepoznaje po tri znaka, a to su promjene na papili optičkog živca, defektima u vidnom polju i povišenim interokularnim pritiskom koji nije uvijek prisutan. Sama neuropatija označava bolest živca, odnosno njegovo propadanje. Kod glaukoma imamo dvije teorije, mehanička koja podrazumijeva prisustvo interokularnog pritiska i ishemijska koja se odnosi na smanjenu vaskularnu perfuziju, tj. samih nervnih vlakana od strane krvnih sudova, pojašnjava dr. Dautović.

Bolest nosi naziv „tihi kradljivac vida“ upravo zato što određeni tipovi glaukoma nemaju nikakvih simptoma. Pacijenti najčešće prvo gube periferni dio vidnog polja, dok centralni vid ostaje očuvan. Kasnije se razvija takozvani tunelski vid, a pacijenti se ljekaru često javljaju tek kada je bolest već uznapredovala.

U rizične grupe spadaju osobe s povišenim intraokularnim pritiskom, iako ne moraju imati ostale znakove bolesti. Veći rizik imaju osobe starije od 40 godina, a naročito stariji od 60 godina, kao i oni koji imaju porodičnu anamnezu glaukoma. Također, određene anatomske predispozicije očiju tj. refrakcione greške, hipermetropija i miopija, odnosno dalekovidnost i kratkovidnost, mogu povećati vjerovatnoću razvoja bolesti.

Glaukom simplex, odnosno obični glaukom poznat je kao „tihi kradljivac oka“, jer njegovo napredovanje će osoba teško primijetiti, odnosno često se otkrije tek na preventivnom pregledu ili kada je periferni vid već značajno oslabljen. S druge strane, glaukom zatvorenog ugla uglavnom izaziva izraženije simptome poput bola u oku, pojave halo efekta ili duginih boja oko izvora svjetlosti, zamućenog vida, mučnine i povraćanja, zbog čega se pacijenti ranije javljaju ljekaru.

Glaukom se kod djece javlja vrlo rijetko i uglavnom je povezan sa sekundarnim uzrocima, poput povreda oka ili određenih anatomskih predispozicija. Dr. Dautović posebno naglašava važnost preventivnih oftalmoloških pregleda kod djece, jer se vid razvija do sedme godine života. Neotkrivene refrakcijske anomalije mogu dovesti do slabovidnosti, koja se nakon tog perioda više ne može u potpunosti korigovati.

Iako ne postoje posebne životne navike koje mogu spriječiti glaukom, najvažniji savjet pacijentima jeste redovno korištenje propisane terapije, jer prekid liječenja može dovesti do povećanja intraokularnog pritiska i dodatnog oštećenja vida.